km 0 Irón

Saímos do albergue, cara a nosa dereita onde hai unha rotonda, tomamos a GI-2134 dirección Hondarribia para uns metros máis adiante pasar baixo a GI-636, continuamos pola GI-2133 para ao cabo de medio quilómetro chegar a unha gran rotonde a que atravesamos para continuar de fronte e pasar por encima dunha ría, nada máis cruzar o ponte temos que xirar á esquerda, ollo aquí que o paso de cebra está un pouco máis adiante, para tomar un paseo peatonal que ao principio vai paralelo á ría e que despois en subida nos leva ata a ermita de Santiago.

3 km Ermita de Santiagotxo

Na encruzada da ermita seguimos a man esquerda e como a medio quilómetro tomamos o camiño que ascende ata o Santuario de Guadalupe. Son 155 metros de desnivel e pouco máis dun quilómetra. Hai que dosificarse ao máximo porque a etapa é longa e rompepiernas. Nas últimas rampas xa pode verse a torre picada deste santuario que garda a talla policromada da patrona de Hondarribia. Crese que procede do mascarón de proa dalgún navío vasco. Xunto ao templo hai unha fonte (reza non apta para consumo) e detrás un bar-restaurante. Tamén detrás, a pouca distancia do santuario e fóra do itinerario, hai un forte do ano 1900 (Km 4,7).

Km 4,7 Santuario de Guadalupe

A panorámica é sorprendente, cunha inmejorable vista da baía de Txingudi. Na outra beira vemos Hendaya e na nosa Hondarribia e Irun. Xunto ao Santuario tomamos unha pista ao lado da Casa Forestal de Jaizkibel, nome da montaña que bordearemos a partir de agora. En breve, tras unhas escaleiras, o camiño divídese nun par de opcións: unha para 'alpinistas', máis espectacular que vai polo alto e segue o GR-11 (enlaza a uns 3 km co itinerario oficial) e a dos peregrinos de toda a vida. Pasamos xunto a unha fonte camuflada coa inscrición Ano 1940 (Km 6,9) e pronto a pista descende.

Neste tramo pode que vemos algunhas pottokas, un poni orixinario do País Vasco. Se choveu a baixada pode estar resbaladiza e os 'bicigrinos' terán que xestionar con coidado as sucesivas curvas. Ao tempo cruzamos un paso canadiense e xiramos á dereita en dirección a Pasaia (Km 9,8). O perfil é un tanto rompepiernas durante un par de quilómetros nos que sortearemos outro paso canadense. Despois, a pista descende durante outros tantos quilómetros por un fermoso bosque mixto, supera a indicación de Pasaia Donibane 3,4 km e alcanza a GI-3440 (Km 14,2).

Tomámola de fronte, en ascenso, e 150 metros despois do punto quilométrico 4 abandonámola pola esquerda. Neste punto a etapa obsequianos cunha vista sesgada en V do faro e a ensenada de Pasaia. O forte descenso posterior fai mella, a mochila empurra cara adiante máis do que debería e convén deixarse levar e non retener a inercia cos cuádriceps, que acabarán doloridos. Entramos en Pasai Donibane polo barrio de Larrabide e no tramo de escaleiras atopamos o desvío á esquerda cara ao albergue Santa Ana, para os que desexan pernoctar aquí. O resto continúa baixando pola dereita ata as casas e o embarcadero. Pasaia divídese en catro distritos: PasaiDonibane, Pasai San Pedro, Pasay Antxo e Trintxerpe.

Km 16,7. Pasai Donibane/Pasajes de San Juan

Aquí tomamos unha pequena motora por un prezo módico e salvamos os escasos metros que nos separan de Pasai San Pedro. Tras desembarcar dirixímonos á dereita, pola rúa Torreatze, e vamos bordeando a ría cara ao mar e pasando xunto a un Centro Cultural Marítimo. Saída á estrada do Faro de la Plata e 150 metros antes de chegar ao edificio desviamos á esquerda por unha senda costera en dirección a San Sebastián.

Km 18,9 Faro da Plata

Este fermoso percorrido xunto ao mar é bastante ondulado. Saen ao paso as ruínas dunha antiga condución de auga e nun recodo escuro deixamos un pequeno merendero de pedra. A senda desemboca no veciñal do Paseo de Ulía (Km 20,5).

Pasamos xunto ao número 375, onde hai unha comunidade que dá acollida ao peregrino e máis tarde chegamos a un aparcamento. Aquí atópase o desvío ao albergue xuvenil Ulía, que se atopa a 150 metros. Non dan ceas e atópese bastante apartado da cidade. O Camiño descende por un entorno envexable ata un espectacular mirador sobre San Sebastián. En primeiro término a praia da Zurriola e o Kursaal e pasada a desembocadura do Urumea apreciase a praia de la Concha e o Monte Igeldo. Aínda nos queda un longo e bonito paseo ata o albergue. Despois da panorámica xurdimos á dereita e descendemos bruscamente ata a rúa Zemoria de San Sebastián (Km 23,4).

O ollo á sinalización na cidade, é fácil despistarse. Continuamos máis abaixo cara á dereita pola avenida de Navarra e saímos ao paseo paralelo á praia da Zurriola. Hai pouca perda. Pasamos por diante do Kursaal, cruzamos o río Urumea e facemos o propio coa Alameda do Boulevard (aquí se atopa a Oficina de Turismo). En breve plantámonos xunto ao Concello. Lembra que a man dereita atópase o casco vello de San Sebastián, onde todo o mundo debería regalarse unha boa ronda de pintxos.

Km 24,8 San Sebastián (Ayuntamento) 

Logo do túnel baixo o Palacio de Miramar veremos no paso de peóns da esquerda unhas flechas amarelas (en pegatina).Estas orientan cara ao albergue de peregrinos da Ikastola Jakintza, xestionado pola Asociación de Amigos do Camiño de Guipúzcoa e que abre durante os meses de xullo e agosto. As sinais levan xunto a unha oficina do Banco Popular e continúan de fronte pola rúa Matia ata o cruce coa rúa Escolta Real.

O resto de meses, se a nosa intención é durmir no albergue xuvenil La Sirena, debemos seguir de fronte tras o túnel e atravesar polo paseo un tramo da praia de Ondarreta. Despois xira a man esquerda para continuar en paralelo pola avenida de Satrústegui e pasado o hotel Ezeiza xira á esquerda Para coger o paseo de Igeldo. No número 25 atópase o alberguer xuvenil.

Km 27,6 San Sebastián 

Chegada e fin de etapa